Dzisiaj mam dzień oglądania reklam. Postanowiłem jednak napisać o jednej, którą zachwycam się od roku z moją siostrą.
Kiedy dodamy do siebie dwie wielkie wrażliwości - reżyserską Baz'a Luhrmann'a i aktorską Nicole Kidman wyjdzie coś wielkiego. Zreszta ich połączenie dało wspaniałe efekty już nie jeden raz.
Reklama jest współczesną wersją filmu Moulin Rouge. Kurtyzanę zamieniono na aktorkę uciekającą przed sławą, właściciela burdelu na menagera, wiatrak na logo chanel, Paryż na Nowy Jork...
Reklama zachwyca mnie wspaniłą wrażliwością i doskonałym montażem. Dźwięki uzupełniają całość zwłaszcza w pięknym momencie wypadania sukni z limuzyny - ten jakby szelest wiatru czy uderzenie o asfalt. Obraz piekny - suknia opada i tren sie rozpościera. Jednak idealny jest szyfonowy fragment sukni który powiewa w rogu i jest mało dostrzegalny. Kosmyk włosów na twarzy Nicole, deszcz na szybkie taksówki w asymetrycznym kadrze ukazującym zaskocoznego pisarza, piękne ujecia światła z reflektorów obok Empire State Bulding, portret bohatera przenikający sie z poranną panoramą Nowego Jorku, która może symbolizować nowy początek lub jak wskazuje historia - koniec romansu. Naprawde duża ilość detali. Reżyser dopilnował każdego szczegółu choćby przenikanie obrazu czarno-białego w kolorowy czy piękne ustawienie nóg Nicole kiedy wykrzykuje "I'm a dancer" - i nie ma tutaj plastiku i pompy niczym z "tańca z gwiazdami". Dzwięki, znów dzwięki - stukot obcasów, zatrzaskiwane drzwi taksówki w połaczeniu z pianinem muzyki Craig'a Armstrong'a pobrzmiewającej w tle... Naprwde piękne kadry - symetryczne i asymetryczne, portretowe, piękne pejzaże i układy figuralne...
hasło reklamowe N' 5 jest idealne - "her kiss.. her smile.. her perfume...". Czym jest miłośc w naszych wspomnieniach? jak patrzymy na osobę którą kochamy? Możemy zapomnieć wiele rzeczy z przeszłości, ale nigdy jej zapachu, uśmiechu i pocałunku.
Geniusz marketingowy oraz artystyczny.
Reklama ma kilka wersji - telewizyjną 30 sekundową i minutową oraz 2 minutową ( nie wiem gdzie puszczaną :P)
Można ten obraz uznać za tkliwy i pompatyczny - jednak trzeba pamiętać, że to są tylko 2 minuty...
czwartek, 18 września 2008
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz